Anne baba eğitimi dersine ilişkin yansıtmam-6

Bu hafta benim dört gözle beklediğim konu hakkında konuştuk. İletişim.. Her ne kadar genelde aile ile iletişim konusu üzerinde dursak da sadece mesleki hayatımızda değil canlının olduğu her yerde önemli olan bir konu bence. Kendi kişisel hayatımda da önüme çıkan ve sorunların neyden kaynaklandığını anlayıp üzerinde çabaladığım bir konu iletişim. Geçen yıl Mustafa hoca dan birçok strateji öğrendim ve uyguladım. Sorunlara karşı başarılı olduğum da oldu başarısız olduğum da. Bu derste daha çok aile ile iletişim konusuna değindik. Her öğretmenin dert yandığı bir mesele olan aile; doğru yöntemler kullanıldığında sorun olmaktan çıkıp destek haline geliyor. Bunlar öğretmenler için çok önemli ve değerli. Eş zamanlı canlandırma yaptık. Ve iletişime geçemeyen bir anneyi canlandırdım. Çocuğumun bir sorunu vardı ve bunu öğretmenle paylaşamadım. Tutturmuş bir 23 nisan için davul zurna. Aslında günlük hayatta sık olarak karşımıza çıkan bir sorun bu. Mesela konuştuğum kişi başka bişeyle ilgilenirse benim modum düşer ve direk susarım. Kişiler arası iletişimde kullanılan becerilerden bahsettik. Saygı, merak, sabır, empati, öz farkındalık ve daha birçok beceri. Hepsi ayrı ayrı çok önemli ve günlük hayatımızda kullanmamız gereken beceriler. Gelelim kitaba. Derste konuştuğumuz iletişim ile paralel bir konu. Aile değerleri ve toplantıları..Çevremdeki ailelerin hiçbirinde aile toplantısı görmedim. Ama aile değerleri daha doğrusu süregelen değerler mevcut. Aklıma şu soru geldi. Aile toplantıları yapmıyoruz ve bizler bu değerleri nasıl öğreniyoruz? Cevabım şu; kitapta anlatılan örnekteki gibi. Çoğumuz bu değerler çiğnendiğinde bu değerler hakkında bilgi sahibi olduk. Afallıyoruz önce ama sonra göre göre öğreniyoruz ve kabulleniyoruz. Böylece nesilden nesile aktarılıyor. Fakat doğru mu aktarılıyor? Sorun bu. Kitapta aile değerleri ve toplantıları ile ilgili öneriler çok hoşuma gitti ve not defterime yazdım. Bunu uygulamayı çok istiyorum kendi ailemde. Üzerinde çalışmam gerek ve galiba bizim aile için biraz geç. Çocuklar olan bizler büyüdük ve kendi ailelerimizi kuracak yaşa geldik. Tüm bunlardan daha önemli bir konu var ki bu da artık doğru ya da yanlış bu değerler bizim hayatımızda. Uyguluyoruz ve bazen neden olduğunun farkında bile değiliz. Bu saatten sonra değişemeyecek şeyler olduğunu düşünüyorum ve bizim ailede bişeyleri değiştirmek kolay değil. Aile bir ekip işi ve bu ekipteki herkesin görevleri ve sorumlulukları olmalı. Bunlar da en iyi aile toplantılarında konuşulabilir bence. Benim burda gördüğüm en önemli yapı taşı anne baba ve aralarındaki ilişki, bunları çocuğa yansıtmaları.Çocuğun da öğrendiklerini kendi hayatında paylaşacağını bilerek ve böylece aslında yeni nesiller yetiştirdiğinin farkında olarak. Çocuğun kendini ailenin bir parçası olarak görmesi aitlik için çok önemli. Kitap bitti ve hem sevindim hem üzüldüm. Sevindim çünkü; hayatımda olan ama fark etmediğim konular hakkında bilgi sahibi oldum. Anne olacağım zaman çocuğumun gelişmesi için aile olarak gelişmemiz için neler yapmam gerektiğini öğrendim. Benim için doyurucu ve dolu dolu bir kitaptı. Çevremdeki annelere vereceğim bu kitabı. Ben kendi adıma çok şey öğrendim ve şimdi sıra onlarda. Üzülmemin nedeni; bitmesi. Çok güzel ilerliyordu ve ufkumu açıyordu. sadece bir kitap değildi benim için. Takıldığım yerde açık okuduğum, ailelerle bazı bölümlerini paylaştığım, içinden notlar aldığın bir rehber. Kitap bir bütün olarak çok değerli. Çook çoook..