anne baba eğitimi dersine ilişkin yansıtmam-8

10. haftamızı geride bıraktık. Dolu dolu 10 hafta. Bu süreç hem çok hızlı geçti hem çok faydalı bilgi ve deneyimlerle. Geçen hafta yaptığımız okul tanıtım kitapçıklarını inceledik. Sonra veli toplantıları, bireysel görüşmeler, telefon görüşmeleri ve haber mektuplarını öğrendik. Veli toplantısı öncesi sırasında ve sonrasında yapılacaklar üzerinde durduk. Öncesinde yapılacaklardan en çok dikkatimi çeken detay; not tutma oldu. Ailelerin not tutması yani. Kendi annemden yola çıkarak faydası olacağını düşünüyorum. O an öğretmenin ne dediği değil de kendisinin ne anladığını yazacağına eminim. Ve soracağı soruları da yazacağına eminim. Ben bunu çok beğendim ve uygulamayı düşünüyorum. Sonrasında yapılacaklar ilişkinin devamı için çok önemli aslında. Ama genelde en çok atlanılan kısım bu oluyor. Bizim okulda toplantılar klasikti, fazla klasik hatta. 1 adet herkeste aynı olan davetiye çıktısı. Biz keserdik onu da. Şu ana yapılan tüm toplantıları düşünecek olursak hepsi not içindi. Ana okuluna gitmediğim için ilköğretim ve lise toplantılarımdan bahsedeceğim. Klasik olan kısım ilköğretim. Öğretmenlerimiz sınıfımızda velilerle not hakkında konuştu hep. Branşlar arttıkça sınıf sayısı arttı. Fen öğretmenin sınıfı, Türkçe öğretmenin sınıfı. Ama lise tam bir kabustu. İlk veli toplantısı. Durumumuzu öğrenmek için ve tabii ki not. Şöyle hayal edelim; 9. sınıflarda a den z ye kadar her harften şube var. ç,ş,ö bile vardı. Benim şubem t idi. Okul 2 bloktan oluşuyor ve her blokta 4 kat var. İlk veli toplantısı tüm okul içindi. Her sınıfta 3 hoca ve her sırada da pide kuyruğu gibi kuyruk. Tam bir curcunaydı. 10 gibi falan gitmiştik annemle 4 e kadar hocaların çoğuyla görüşmüştük. Hani şey olur ya birden çok kuyruk vardır, gittiğiniz kişi başka sıraya geçer siz başka. Sıra ilk kime gelirse önce onla görüşülür sonra diğerlerine. Çok karışık oldu sanırım. Örnek verecek olursam; annem matematik hocasının kuyruk sırasında, ben fizik. İlk fiziğe geldi mesela. Annemi çağırırdım  hocayla görüşürdü ben o zaman matematik sırasına geçerdim. Böyle devirdaim yaparak hocalarla görüştük. Her hoca da öyle kolay bulunmuyordu. Arada sınıf arkadaşlarımı görüyordum annelerinin babalarının yanında ordan oraya gitmekten perişan. O kadar kalabalığın içinde bir çocuk kaybolmuştu ve tüm okulda anons yapılmıştı. Sonra annesi gidip müdür yardımcısının odasından çocuğunu almıştı. Çok yorucuydu. Ben ondan sonra hiçbir toplantıya gitmedim. Konuyu baya dağıttım. Derse dönecek olursak bireysel görüşmeler yaptık önce öğretmen oldum. Her drama benim için gerçeklerle yüz yüze gelme bir bakıma. Çocuğunun problemini paylaşan bir aileyle nasıl konuşulacağını, akıl vermemem gerektiğini ve çözüme yönelik adımları nasıl atacağımı deneyerek öğreniyorum. Öğretmenken gayet profesyonelce yaklaşırken, iletişim becerilerini kullanırken veli olduğumda partnerimi zorluyorum. Bana böyle yaklaşan bir aile olursa nasıl davranırım diye soruyorum da içten içten kendime. Dramalarda öğretmen olduğumda gittikçe daha rahat ve ailenin ihtiyacına cevap verecek şekilde konuşuyorum. Benim için önemli bir gelişme bu. Bu hafta derste işlediğimiz veli toplantı davetiyesi, değerlendirme anketi, toplantı için sorular ve haber mektubu hazırlayacağız. Öğretmen olma yolunda sağlam adımlar bunların hepsi..:)  

anne baba eğitimi dersine ilişkin yansıtmam-7

Çok eğlenceli ve öğretici bir ders oldu benim için. Aile eğitimi stratejilerinden bahsettik. Eş zamanlı doğaçlama yaptık. Bir veli oldum ve ilk defa öğretmenle buluştuğumuz anı canlandırdık. Ben hem veli hem de öğretmenken rahat ettim. Ama öğretmenken daha bir rahattım alanı bilmenin avantajı galiba. Tam bildiğimiz de söylenmez aslında ama bilgi birikimimiz var. Sadece bu derste değil bilimsel araştırma dersinde de problemin nedenlerini de bulurken kendi alanımla ilgili daha kolay akıl yürütebiliyorum. Gözlerimizi kapattık ve aileyle karşılaştığımız o ilk anı canlandırdık. Okulun ilk günü.. Benim hayal ettiğim; heyecanlıyım ve ailelerin biri gelip çocuğunu sınıfa bırakıyor. Çocuklar içeride şaşkın ve biraz üzgün. Onlarla ilgilenirken bir yandan başka bir aile geliyor. Her veli gediğinde heyecanlanıyorum ve gelen çocukla göz göze gelip gülümsüyorum. Genel olarak olumlu bir bakış açısı yanı. Ama okuduklarım ve dinlediklerim aklıma gelince o kadar iyi geçecek mi ilk günler diye kaygılanıyorum. Veli toplantısında neler yapmamız ve yapmamamız gerektiğini konuştuk. Giyim, beden dili, davranış tarzımız çok önemli ve dikkat çeken ilk noktalar.Hazırlıklı ve planlı olunca öğretmen daha rahat eder diye düşünüyorum. Yani ben olsam baya rahatlardım. Her aileye yaka kartı, okulun kitapçığını, bilgilendirme formunu, yiyecek/içeceği hazırlamış olsam kendimi daha iyi hissederim. Bir veli olarak toplantıya katılsam ve böyle karşılanmış olsam bana değer verildiğini hissederdim. Ev ziyaretinden bahsettik. Önemli olan noktalar üzerinde konuştuk. Aileye haber verme, içerik ile ilgili önceden bilgilendirme gibi hazırlıklar yapmamız gerektiğinden bahsettik. Bunla ilgili benim de bir anım var. 8. sınıftayken matematik öğretmenim evimize gelmişti. Daha doğrusu ders çıkışında öğretmenimiz, sınıf arkadaşlarım ve ben eve geldik. Annem sofrayı bir güzel donatmış. Her gün böyle yemek yiyoruz süsü verilmeye çalışılıyor. Yemek yedik, çay içtik, meyve yedik ve okul ya da benle ilgili bişey konuşmadı hoca. Ben afallamıştım ve neden geldiğine bir anlam verememiştim. Annem de neler olduğunu anlamamıştı. Böyle muallakta geçen bir ziyaretti. Bu derste çok güldüm hem de baya çok. Konuştuğumuz konular çok önemli bunun bilincindeyim ama verdiğiniz örneklere gülmemek elde değil. Biraz da yaptığım aile eğitimden bahsetmek istiyorum yani yapmaya çalıştığım. Anne ile daha önce konuşup çocuğun ihtiyacı olan konuları saptamıştık. Anne ile görüştüm ve önce örüntü ile ilgili çocuğuyla bişeyler yapıp yapmadığını sordum. Yapmadığını söyleyince hazırladığım planlamayı anneye verdim ve etkinlikler üzerinde fikir alışverişinde bulunduk.  Etkinlikler dışında bu konuyla ilgili neler yapabileceği üzerinde tartıştık. Bilgili ve bilinçli bir anne olduğu için fikir üretmede pek zorlanmadı. Sonra çocuk ile iletişim konusunda anneyle konuştum. Aile eğitimimin ilk haftası böyle geçti ve ilk deneyimim olduğu için heyecanlıydım. Bu haftaki etkinlik üzerinde de düzenlemeler yapmam gerekiyor ve oyun üzerine yoğunlaşmam gerekiyor. Bu konuda eksiğim var. Son olarak okul tanıtım kitapçığı yaptık. Okul açma hayalimiz üzerine belki de ilk adım oldu bu.. :)

Anne baba eğitimi dersine ilişkin yansıtmam-6

Bu hafta benim dört gözle beklediğim konu hakkında konuştuk. İletişim.. Her ne kadar genelde aile ile iletişim konusu üzerinde dursak da sadece mesleki hayatımızda değil canlının olduğu her yerde önemli olan bir konu bence. Kendi kişisel hayatımda da önüme çıkan ve sorunların neyden kaynaklandığını anlayıp üzerinde çabaladığım bir konu iletişim. Geçen yıl Mustafa hoca dan birçok strateji öğrendim ve uyguladım. Sorunlara karşı başarılı olduğum da oldu başarısız olduğum da. Bu derste daha çok aile ile iletişim konusuna değindik. Her öğretmenin dert yandığı bir mesele olan aile; doğru yöntemler kullanıldığında sorun olmaktan çıkıp destek haline geliyor. Bunlar öğretmenler için çok önemli ve değerli. Eş zamanlı canlandırma yaptık. Ve iletişime geçemeyen bir anneyi canlandırdım. Çocuğumun bir sorunu vardı ve bunu öğretmenle paylaşamadım. Tutturmuş bir 23 nisan için davul zurna. Aslında günlük hayatta sık olarak karşımıza çıkan bir sorun bu. Mesela konuştuğum kişi başka bişeyle ilgilenirse benim modum düşer ve direk susarım. Kişiler arası iletişimde kullanılan becerilerden bahsettik. Saygı, merak, sabır, empati, öz farkındalık ve daha birçok beceri. Hepsi ayrı ayrı çok önemli ve günlük hayatımızda kullanmamız gereken beceriler. Gelelim kitaba. Derste konuştuğumuz iletişim ile paralel bir konu. Aile değerleri ve toplantıları..Çevremdeki ailelerin hiçbirinde aile toplantısı görmedim. Ama aile değerleri daha doğrusu süregelen değerler mevcut. Aklıma şu soru geldi. Aile toplantıları yapmıyoruz ve bizler bu değerleri nasıl öğreniyoruz? Cevabım şu; kitapta anlatılan örnekteki gibi. Çoğumuz bu değerler çiğnendiğinde bu değerler hakkında bilgi sahibi olduk. Afallıyoruz önce ama sonra göre göre öğreniyoruz ve kabulleniyoruz. Böylece nesilden nesile aktarılıyor. Fakat doğru mu aktarılıyor? Sorun bu. Kitapta aile değerleri ve toplantıları ile ilgili öneriler çok hoşuma gitti ve not defterime yazdım. Bunu uygulamayı çok istiyorum kendi ailemde. Üzerinde çalışmam gerek ve galiba bizim aile için biraz geç. Çocuklar olan bizler büyüdük ve kendi ailelerimizi kuracak yaşa geldik. Tüm bunlardan daha önemli bir konu var ki bu da artık doğru ya da yanlış bu değerler bizim hayatımızda. Uyguluyoruz ve bazen neden olduğunun farkında bile değiliz. Bu saatten sonra değişemeyecek şeyler olduğunu düşünüyorum ve bizim ailede bişeyleri değiştirmek kolay değil. Aile bir ekip işi ve bu ekipteki herkesin görevleri ve sorumlulukları olmalı. Bunlar da en iyi aile toplantılarında konuşulabilir bence. Benim burda gördüğüm en önemli yapı taşı anne baba ve aralarındaki ilişki, bunları çocuğa yansıtmaları.Çocuğun da öğrendiklerini kendi hayatında paylaşacağını bilerek ve böylece aslında yeni nesiller yetiştirdiğinin farkında olarak. Çocuğun kendini ailenin bir parçası olarak görmesi aitlik için çok önemli. Kitap bitti ve hem sevindim hem üzüldüm. Sevindim çünkü; hayatımda olan ama fark etmediğim konular hakkında bilgi sahibi oldum. Anne olacağım zaman çocuğumun gelişmesi için aile olarak gelişmemiz için neler yapmam gerektiğini öğrendim. Benim için doyurucu ve dolu dolu bir kitaptı. Çevremdeki annelere vereceğim bu kitabı. Ben kendi adıma çok şey öğrendim ve şimdi sıra onlarda. Üzülmemin nedeni; bitmesi. Çok güzel ilerliyordu ve ufkumu açıyordu. sadece bir kitap değildi benim için. Takıldığım yerde açık okuduğum, ailelerle bazı bölümlerini paylaştığım, içinden notlar aldığın bir rehber. Kitap bir bütün olarak çok değerli. Çook çoook..